บทที่ 112 ตอนที่ 21 (5)

ปรัชญาเงียบไปอึดใจแล้วพูดต่อ ดวงตาหม่นลงคล้ายกำลังรำลึก

“จะทำอะไรสักอย่างมันต้องมีสติปณัย...ที่ผ่านมาเพราะอาไม่มีสติ เรื่องมันถึงได้เลวร้าย แต่ตอนนี้อามาคิดได้มันก็สายไปแล้ว ถ้าตอนนั้นอามีสติอยู่กับปัจจุบัน ไม่หลงจมกับอดีตที่ผ่านมา แล้วก็อนาคตที่จับต้องไม่ได้ มันก็คงไม่เป็นอย่างนี้ การเริ่มต้นใหม่ ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ